شده و به معانى مختلفى در طول تاريخ استعمال شده است در فلسفه ( اسكولاستيك ) براى كسانى كه براى كلى وجود مستقل از افراد قائل بودند ( رئاليست ) يا واقعيون ، و براى كسانى كه هيچ نوع وجودى براى كلى در خارج و در ذهن قائل نبودند و آن را لفظ خالى مىدانستند ( نوميناليست ) يا اسميون و براى آنها كه براى كلى تنها وجود تصورى و ذهنى قائل بودند ( ايده‌آليست ) يا تصوريون مىگفتند . اما معناى اصطلاحى ( رئاليزم ) كه اخيرا جايگاه اصولى و اساسى خود را پيدا كرده است عبارت است از ( اصالت واقعيت خارجى ) و با تعبير دقيق رئاليزم همان فلسفه است و متافيزيك را مىتوان در اين آيينهء حقيقت‌نما دريافت و ارزيابى كرد . متافيزيك از ديد مكتب عقلى و تجربى بطور عمده دو طرز تفكر در شناخت تصديقى در مقابل هم قرار گرفته است تفكر عقلى و تفكر حسى كه به عنوان دو مكتب فلسفى عرض اندام كرده‌اند اين دو مكتب در جهت ايجابى و اثباتى در محدودهء حس و تجربه و برهان علمى با هم اختلافى ندارند . مثلا اعتراف دارند كه راديوم در نتيجه انفجار داخلى تشعشعاتى از خود